دیشب تمام روح مرا محتشم گرفت

سر تا به پا وجود مرا سوز و غم گرفت

وقتی عزای مشك و عطش را ، دلم گرفت

باب الحوائج قلم آمد ، علم گرفت

حتی دعای بی اثر سینه هم ، گرفت

ذاكر برات دیدن صحن حرم گرفت

قلبم هوای كرب و بلا كرد و دم گرفت

اما در امتحان جنون نمره كم گرفت

بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحيم

خوب، امروز شما اكثر افرادى كه در اين جلسه حضور داريد، مادحان و ذاكران و ستايشگران اهل‌بيت هستيد؛

پس اين مرتبه‌ى بالائى است. قصد من اين نيست كه شما را براى اين حرفه‌اى كه در پيش گرفتيد يا مسئوليتى كه بر دوش گرفتيد -

كه يقيناً با محبت و عشق همراه است

امروز اگر چنانچه بپرسند: «آقا حرفه‌ى مداحى به چى احتياج دارد؟»، «يكى بخواهد مداح بشود، از امروز شروع كند، چه چيزى نياز دارد؟»،

دو سه چيز را ميشماريد ديگر؛ ميگوئيد بايد صدايش خوب باشد، حافظه‌ى خوبى داشته باشد، بتواند شعر ياد بگيرد؛ البته روح هم داشته باشد.

يك انسانى با داشتن حافظه‌ى خوب و صداى خوش، ميتواند بشود يك مداح. به نظر ما اين كافى نيست.

شما به مداح به چشم يك معلم نگاه كنيد كه ميخواهد چيزى را به مستمع خود تعليم بدهد. همه‌ى شماها اين صلاحيت را داريد.

هيچ كس را از اين دائره نبايد بيرون كرد. هر كه شوق اين كار را دارد، بسم‌اللَّه، خيلى خوب است؛ اما صلاحيتش را در خودش به وجود بياورد.